سال نو مبارك

۱ فروردين ۸۶

  سرمقاله

۱۶ اسفند ۸۵

آغاز واكسيناسيون هپاتيت در كشور

از تاريخ شانزدهم اسفند ماه واكسيناسيون هپاتيت ب براي كليه متولدين 1368 كه قبلاً واكسينه نشده اند انجام خواهد شد .نوبت دوم واكسن يكماه بعد و نوبت سوم و آخر آن شش ماه بعد از تزريق اول خواهدبود.

 بيماري هپاتيت ب يك بيماري ويروسي است كه از طريق خون آلوده ، سرنگ آلوده ، تماس جنسي و از مادر به جنين منتقل مي شود. اگرچه در بيش از 90 درصد موارد بيماري كاملاً بهبود مي يابد اما  5 درصد افراد هميشه ناقل بدون علامت خواهند بود  و 5 درصد نيز دچار يك هپاتيت مزمن پيشرونده مي شوند كه نهايتاً باعث بيماري سيروز و نارسايي كبد و نهايتاً مرگ بيمار خواهد شد. در حال حاضر واكسيناسيون هپاتيت ب براي كليه نوزادان انجام مي شود و با برنامه اي كه وزارت بهداشت آغاز كرده واكسيناسيون براي بزرگسالاني كه قبلاً واكسينه نشده اند به تدريج انجام خواهد شد.

  اين اقدام وزارت بهداشت شايسته تشكر و تقدير است . به كليه متولدين سال 68 توصيه مي كنم سريعتر به يكي از مراكز بهداشتي درماني مراجعه و واكسن خود را تزريق نمايند.

سرمقاله

افتخاري براي ايرانيان و يادآوري چند نكته

  بعد از مدتها خبرسازي و شايعه پراكني هاي ضد و نقيض بالاخره  داروي گياهي درمان ايدز كه توسط پزشكان و محققان ايراني ساخته شده است رونمايي شد. داروي IMOD كه به گفته سازندگانش از عصاره چند گياه ساخته شده بعنوان يكي از داروهاي كنترل ايدز معرفي گشته است. اين دارو البته همانند ديگر داروهاي موجود ، درمان قطعي ايدز نمي باشد؛ اما بنا به گفته محققين طول عمر و كيفيت زندگي مبتلايان به ايدز را افزايش داده و در عين حال نسبت به ديگر داروها عوارض جانبي كمتري دارد.

 اگر به شايعات پيرامون اين دارو توجه نكنيم بايد اين نوآوري را افتخاري براي خود بدانيم چرا كه ايران با اين كشف به جمع معدود كشورهاي توليد كننده داروي ايدز كه به ادعاي اكثر پزشكان مهمترين و خطرناكترين بيماري حال حاضر جهان است مي پيوندد و اين مقام كمي نيست.

  بنا به آخرين آمار رسمي تاكنون 13750 مورد ثبت شده HIV مثبت در كشور وجود دارد.آماري كه البته با توجه به شيوع بالاي معتادان تزريقي و رفتارهاي مخاطره آميز جنسي شايد با واقعيت فاصله داشته باشد.كشف دارو اگرچه براي ما دست آوردي بزرگ است اما بايد بدانيم كه همچنان پيشگيري اصلي ترين راه مبارزه با ايدز است. بنا به گفته پزشكان در آينده  نزديك بيشتر مبتلايان به ايدز در ايران نه بعلت سرنگهاي آلوده بلكه به دليل روابط جنسي كنترل نشده بيمار مي شوند ( شايد هم تا حالا اين اتفاق افتاده و ما و مسئولان از آن بي خبريم ! ). بنابر اين واجب است كه خجالت و ترس را كنار بگذاريم و بسيار شفاف و بدون واهمه جوانان خود را از اين خطر باخبر كرده و راههاي مبارزه با آن را آموزش دهيم. اين بعهده همه رسانه هايي است كه خود را متعهد به خدمت به ايران و ايراني مي دانند؛ و البته رسالت و و ظيفه رسانه اي كه خود را ملي مي نامد و ميليونها مخاطب در شبانه روز دارد در اين بين هزاران بار سنگين تر است.

  آقايان! خواهشمنديم واهمه را كنار بگذاريد و در بين اين همه برنامه هاي گوناگون  به ايدز و راههاي انتقال و پيشگيري از آن بيشتر بپردازيد. هرچه باشد به نظر مي رسد ايدز از صرفه جويي در مصرف گاز و مبحث 19 و فرهنگ ترافيكي كه برنامه هاي تبليغاتي و آموزشي بسيار مناسبي دارند براي امروز و آينده مردم ما مهمتر است . لطفاً بجنبيد كه فردا خيلي دير است.

سرمقاله

سلامتي (Health)

  سلامتي چيست ؟ اين شايد يكي از مهمترين سؤالاتي است كه ممكن است در ذهن هر كسي نقش ببندد.

  شايد جامعترين تعريفي كه تاكنون از سلامتي شده است متعلق به سازمان بهداشت جهاني باشد . بر اساس اين تعريف "سلامتي عبارت از وضعيت كاملاً خوب جسمي ، روحي و اجتماعي بوده و فقط به معناي عدم وجود بيماري و ناتواني نيست".   در سالهاي اخير توانايي ايجاد يك زندگي پويا از نظر اجتماعي و اقتصادي نيز به اين تعريف اضافه شده است.

   البته تعريف سازمان بهداشت جهاني منتقداني نيز دارد كه معتقدند نمي توان براي سلامتي يك تعريف ثابت و جامع الشرايط ارائه كرد بلكه بايد به آن بصورت يك " فرآيند انطباق مداوم با تغييرات و نيازهاي جديد زندگي و تحولاتي كه در ديدگاه ما نسبت به زندگي ايجاد مي شود" نگاه كرد. اين گروه معتقدند كه تعريف سازمان بهداشت جهاني از سلامتي بيشتر آرمانگرايانه است تا واقعگرايانه.

  اما به نظر مي رسد عامل مهم ديگري نيز وجود دارد كه همواره فراموش مي شود و آن زندگي در شرايط صلح و آرامش است. اگرچه مي توان حضور آن را در پس كلماتي كه در تعاريف فوق بكار رفته است تا حدي احساس كرد ولي همه ما مي دانيم كه در جهان امروز و بخصوص در سالهاي اخير آنچه بيش از هر چيز سلامت انسانها را به مخاطره انداخته است عدم وجود صلح و سايه سنگين جنگ بوده است.لذا به نظر مي رسد جاي كلمه صلح در همه تعاريفي كه از سلامتي مي شود خالي است.شايد بهتر باشد بگوييم سلامتي يعني وضعيت كاملاً خوب جسمي ، روحي و اجتماعي و زندگي در صلح و آرامش.اما بايد اعتراف كنم كه اين تعريف حتي از تعريف سازمان بهداشت جهاني آرمانگرايانه تر است!